* Kiedyś również ludzie żyli, pracowali i wypoczywali, cieszyli się życiem... *

                                                                               

***

RYMAŃ – wieś (siedziba gminy) na Pobrzeżu Słowińskim, przy szosie Szczecin – Koszalin, 27 km na pd. zach. od Karlina. W okolicy wzniesienia wys. 70 – 80 m n.p.m. na pn. i na pd. Lasy (grzyby). na pn. źródła rzeki Wkry (dopływ Mołstowy). PKS, poczta, gospoda, sklep, kiosku „Ruchu”, stacja benzynowa, ośrodek zdrowia i punkt apteczny, ośrodek kultury, szkoła, świetlica, biblioteka, klub-kawiarnia, MO, agronomówka. Nadleśnictwo, mleczarnia, POM, kółko rolnicze, PGR, młyn, usługi rolnicze. Murowany pałac z 1750 r., przebudowany w XIX i XX w., 1-kondygnacyjny z łamanym dachem. Zabudowania folwarczne kamienne i ceglane. Przy kościele z 1933 r. o podcieniowym przedsionku belkowana dzwonnica z dzwonem odlanym w 1618 r. i przelanym w Kołobrzegu w 1870 r. Duża szkoła. Grodzisko wyżynne z VII/VIII i IX w.

Piskorski C. (1980): Pomorze Zachodnie. Mały przewodnik, s. 234-235

... Od tamtej pory wiele się w Rymaniu zmieniło. Tylko starsi ludzie pamiętają, jak Rymań wyglądał kiedyś, kto gdzie wtedy mieszkał, jakie wydarzenia przyciągały uwagę mieszkańców, jak wyglądały ówczesne sklepy i punkty usługowe, jarmarki ze straganami pełnymi atrakcji, strzelnicą i muzyką z pocztówek dźwiękowych,  kino objazdowe, przejazdy kolejki wąskotorowej, dawno temu przewożącej również pasażerów, wypożyczalnię nart czy gospodę – mało kto już pamięta, gdzie się znajdowała, choć wielu ją odwiedzało (podobno ktoś się kiedyś założył, że wjedzie do niej na koniu i...wjechał). Rymań to również postacie mieszkańców, których barwne życiorysy niejednego by zadziwiły oraz wydarzenia z ich udziałem pamiętane i wspominane latami. Taki inny od obecnego Rymań pozostał już tylko w pamięci starszych mieszkańców oraz na mających niekiedy po kilkadziesiąt lat fotografiach...